Παραπληροφόρηση

Τα ΜΜΕ δημοσιεύουν και μεταδίδουν διαστρεβλωμένες ειδήσεις. Ωραιοποιούνται καταστάσεις, παραποιούνται γεγονότα, προβάλλονται ασύμφορες ιδεολογίες, διαστρεβλώνονται αλήθειες, διογκώνονται καταστάσεις, παραμερίζονται αξίες. Είναι η χειρότερη μορφή παραπληροφόρησης. Ασκούν καμουφλαρισμένη ή και φανερή προπαγάνδα υπέρ ορισμένων θέσεων και απόψεων, ιδεολογιών, θρησκειών, πολιτικών κομμάτων, σωματείων κ.α. Υποδαυλίζουν συχνά τα πάθη και τα μίση και γενικά εξάπτουν η διεγείρουν την κοινή γνώμη ή τους λαούς χωρίς σοβαρούς λόγους. Αποκρύπτουν ή διαστρεβλώνουν ειδήσεις που δεν συμφέρουν κάποιους. Σκανδαλοθηρούν ή ασχολούνται υπερβολικά με θέματα που αφορούν την προσωπική ή ιδιωτική ζωή διάφορων προσωπικοτήτων ή παρουσιάζουν ασήμαντα θέματα στη θέση των σοβαρών και καυτών προβλημάτων των λαών όπως για παράδειγμα είναι η ανεργία, η ακρίβεια, η παιδεία, η υγεία κ.α. Μετασχηματίστηκαν σε μέσα άσκησης πολιτικής εξουσίας. Γενικά παραπληροφορούν το κοινό τους αντί να το διαφωτίζουν
 * Παραπληρo φόρηση των Μ.Μ.Ε. **

Ο ίδιος ο Τύπος και οι άνθρωποί του έχουν εσωτερικές αδυναμίες, τόσο αντικειμενικές, που αφορούν τη σωστή οργάνωση των εφημερίδων και των άλλων ΜΜΕ, τη γραμμή τους, τη συνέπειά τους, την αξιοπιστία τους και το κύρος τους, όσο και υποκειμενικές, που αφορούν την αρμονική συνεργασία των δημοσιογράφων μεταξύ τους, τις υπέρμετρες φιλοδοξίες ή τις απαιτήσεις τους, τις εργασιακές σχέσεις και γενικά την εμφάνιση της κάθε εφημερίδας. Ο οικονομικός παράγοντας καθώς οι ιδιοκτήτες ή οι εκδότες είναι και επιχειρηματίες, που ενδιαφέρονται για τα κέρδη, οδηγούν στο να πιέζουν τους δημοσιογράφους να γράφουν εντυπωσιακά ή άλλα θέματα που συγκινούν το κοινό (εγκλήματα, σκάνδαλα, ιδιωτικές υποθέσεις) για να πουλάν περισσότερα φύλλα ή να έχουν ακροαματικότητα. Κατακλύζουν επίσης, τις σελίδες τους με διαφημίσεις, φέρνουν χρήματα, ενώ παρασιωποιούνται θέματα σοβαρά και ζωτικού ενδιαφέροντος (ανεργία, ακρίβεια, παιδεία, υγεία, περιβάλλον) ή τα μεγάλα εθνικά ή διεθνή θέματα. Όλες σχεδόν οι εφημερίδες και τα οπτικοακουστικά μέσα (ΜΜΕ) ακολουθούν συνήθως την πολιτική γραμμή κάποιου κόμματος ή της κυβέρνησης. Επηρεάζοντας, λοιπόν, κατά τη μετάδοση ή το σχολιασμό των ειδήσεων από τις κομματικές τους επιλογές ή δεσμεύσεις. Και δεν κάνουν αντικειμενική ενημέρωση του κοινού, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Όσων αφορά το θρησκευτικό παράγοντα, συχνά η ενημέρωση παίρνει τη μορφή της προπαγάνδας. Η ίδια προπαγάνδα ασκείται και στα εθνικιστικά ή και τα αθλητικά θέματα. Εδώ συχνά η ενημέρωση φτάνει στο φανατισμό και την έξαψη. Οι προσωπικές φιλοδοξίες των δημοσιογράφων που θέλοντας να προβληθούν διαστρεβλώνουν ή μεγαλοποιούν τις ειδήσεις.

Το καθήκον του δημοσιογράφου δεν είναι να πείσει τον αναγνώστη ότι αυτός λέει την αλήθεια, αλλά να τον προειδοποιήσει ότι αυτός λέει τη «δική του» αλήθεια. Ότι υπάρχουν όμως και άλλες. Ο δημοσιογράφος που σέβεται τον αναγνώστη ή τηλεθεατή πρέπει να του αφήνει περιθώρια εξέτασης άλλων απόψεων. Αυτό μπορεί να το κάνει με χίλιους τρόπους προκαλώντας συζήτηση γύρω από μια είδηση, αναφέροντας όλες τις ερμηνείες και τις ανακοινώσεις των άλλων, τονίζοντας κυρίως την προσωπική γνώμη, όταν είναι προσωπική, έτσι ώστε να το αντιλαμβάνονται όλοι.

Δεν πρέπει όμως να παρασυρόμαστε από τις σκοτεινές αυτές πτυχές των ΜΜΕ σε βιαστικά συμπεράσματα. Όπως η ποιότητα του Τύπου ανεβάζει την ποιότητα του λαού έτσι και η ποιότητα του λαού ανεβάζει την ποιότητα του Τύπου. Ο Τύπος πρόσφερε και προσφέρει πολλά. Επειδή όμως σήμερα απειλείται να αιχμαλωτιστεί από τα οργανωμένα πολιτικά ή οικονομικά συμφέροντα πρέπει ο λαός να μην αιχμαλωτιστεί από διεφθαρμένα έντυπα. Πρέπει να κάνει σωστή επιλογή και να προτιμά τα ΜΜΕ που ανταποκρίνονται στην αποστολή τους και συμβιβάζονται με το δικό του ήθος.