Παγκόσμια+ενημέρωση

Πολιτικές – Οικονομικές Προεκτάσεις   Η ενημέρωση είναι η τροποποίηση της και η αναπροσαρμογή της γνώσης με βάση τις πιο πρόσφατες πληροφορίες για ένα ζήτημα, ο εμπλουτισμός της με νεότερα δεδομένα. Η ενημέρωση προϋποθέτει τη γνώση, γιατί συντελείται επ’ αυτής (την εκσυγχρονίζει και την εμπλουτίζει), αλλά δεν είναι ταυτόσημη με τη γνώση.  Από την άλλη πλευρά, η πληροφόρηση αφορά την ευρεία διάδοση της πληροφορίας. Είναι άμεσα συνδεδεμένη με την έννοια της έκτασης (που σήμερα είναι παγκόσμια), της ποικιλομορφίας και της ποσότητας των πληροφοριών. Η πληροφόρηση δεν προϋποθέτει τη γνώση. Το να πληροφορηθεί κανείς ότι σε μια χώρα που βρίσκεται στην άλλη άκρη του κόσμου συνέβη ένα συνταρακτικό γεγονός δεν προϋποθέτει γνώσεις για τη γεωγραφία ή την ιστορία αυτής της χώρας. Αν το άτομο που προσλαμβάνει την πληροφορία δεν έχει την προαπαιτούμενη γνώση είτε τη συγκρατεί απλώς ως μία εντυπωσιακή πληροφορία ή δεν την προσέχει και συνεπώς δεν την επεξεργάζεται γνωστικά περισσότερο και δεν την εγγράφει σε μόνιμη μορφή, γιατί δεν έχει τη γνωσιακή βάση να την εντάξει. Αν διέθετε την απαιτούμενη γνωσιακή βάση (γνώριζε δηλαδή περί αυτής της χώρας) ώστε η πληροφορία να αποτελεί ένα νέο δεδομένο, μία είδηση που τροποποιεί (εμπλουτίζει) την ήδη υπάρχουσα γνώση, τότε η πληροφόρηση θα λειτουργούσε ως ενημέρωση. Συνοψίζοντας :
 * __Α.Παγκόσμια Ενημέρωση __**
 * § Ο γνώστης ενός αντικειμένου έχει μια εις βάθος κατανόηση ενός συνολικού ζητήματος και των διάφορων πιθανών εκδοχών ή ερμηνειών του, ο //ενημερωμένος// εμπλουτίζει αυτή τη κατανόηση με τα πιο σύγχρονα δεδομένα και πληροφορίες,
 * § Ο //πληροφορημένος// διαθέτει πολλές πληροφορίες για πολλά ζητήματα, αλλά δεν έχει απαραιτήτως την αντίστοιχη εις βάθος γνώση για καθένα από τα ζητήματα επί των οποίων εφαρμόζονται οι πληροφορίες.

 Το ζήτημα αυτό αφορά κυρίως τα παιδιά, λαμβάνοντας υπόψη μας ότι οι δικές τους γνώσεις (με βάση των ενηλίκων) είναι, για μια σειρά από ζητήματα, ακόμη υπό διαμόρφωση και συνεπώς πιο αβέβαιες, πιο εύθραυστες και πιο ευάλωτες ως προς τη συγκρότηση και την εγκυρότητά τους.  Οι πληροφορίες από τις πηγές στις οποίες εκτίθενται καθημερινά τα παιδιά, είτε αυτές είναι τα βιβλία, τα παιδικά περιοδικά, το ραδιόφωνο, η τηλεόραση, το διαδίκτυο, ο γείτονας, ο γονιός, ο δάσκαλος ή ο φίλος, είναι αμέτρητες. Οτιδήποτε συμβαίνει σε ολόκληρο τον κόσμο είναι δυνητικά διαθέσιμο στα παιδιά ανά πάσα στιγμή. Όλες οι εξελίξεις είναι στη διάθεσή τους διαρκώς και διακινούνται πληροφορίες, τις οποίες τα παιδιά οφείλουν με κάποιο τρόπο να διαχειριστούν, ώστε να μπορέσουν να διατηρήσουν την επαφή τους με την παγκόσμια ‘’πραγματικότητα’’ στην οποία ανήκουν, και την ένταξη τους στην ομάδα των συνομήλικων τους.  Για να βρίσκονται στο δικό τους παιδικό (εφηβικό) ρυθμό των γεγονότων και να είναι ‘’μέσα στα πράγματα’’, οφείλουν να μελετούν, να εξειδικευτούν από νωρίς, να μάθουν γλώσσες, να κάνουν αθλητισμό, να μάθουν να χρησιμοποιούν τον υπολογιστή και να αξιοποιούν τις πληροφορίες που τους παρέχει.  Σε αυτό τον κόσμο των πολλών και αποσπασματικών πληροφοριών, τα παιδιά και οι έφηβοι υποχρεώνονται //πρόχειρα// και στα //γρήγορα// να διαχειριστούν τις πληροφορίες, να μην τις αφήσουν να χαθούν, αλλά να βρουν ένα τρόπο να τις εντάξουν στο νου και στη ζωή τους γενικότερα. Επειδή ο ανθρώπινος εγκέφαλος και οι διεργασίες της σκέψης έχουν εγγενείς περιορισμούς και καθώς δεν έχουν όλα τα παιδία τις ευκαιρίες και τις δυνατότητες να ασκηθούν στην αύξηση της αποτελεσματικότητας τους, μόνο πρόχειρη και σύντομη μπορεί να είναι η διαχείριση των πληροφοριών, όταν η ποσότητα, η ταχύτητα και ο ρυθμός της διακίνησης τους ξεπερνά τα όρια των δυνατοτήτων του ατόμου.
 * __Οι πληροφορίες που διακινούνται από τα ΜΜΕ __**

__Ως προς τη σκέψη: __  Ο Entwistleονομάζει την πρόχειρη επεξεργασία των πληροφοριών ‘’επιφανειακή – παθητική προσέγγιση της μάθησης’’. Οι συστηματικές του μελέτες έδειξαν ότι αυτή η προσέγγιση στην επεξεργασία των πληροφοριών περιλαμβάνει: § Την έλλειψη κατανόησης των σχέσεων μεταξύ των πληροφοριών,  Πρόκειται, δηλαδή, για μια μηχανική, πρόχειρη και ουδέτερη (απογυμνωμένη από προσωπικές σημασίες και συγκινήσεις) αναπαράσταση των πληροφοριών στο νου, οι οποίες στη περίπτωση των παιδιών πρέπει να ενσωματωθούν σε μία βάση γνώσεων που είναι ακόμα εξαιρετικά ελλιπής. <span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 12pt;"> Αν η ποσότητα, ο ρυθμός και η αποσπασματικότητα των πληροφοριών που διακινούνται από τα Μέσα απαιτούν αυτή τη μορφή επεξεργασίας και εφόσον αυτό γίνεται συστηματικά, τότε αναδύεται ένας κίνδυνος: να αποδυναμωθεί, να αδρανοποιηθεί και να μην αποκτηθεί ποτέ η ουσιαστική και εις βάθος προσέγγιση στη γνώση. Δημιουργείται, συνεπώς, μια απειλή του δικαιώματος του παιδιού στη γνώση, η οποία προκύπτει από το είδος της επεξεργασίας που προωθείται από τη φύση και τη ποσότητα των πληροφοριών που διακινούνται από τα σύγχρονα ΜΜΕ, και η οποία προσβάλει την ανάπτυξη της σκέψης και την απόκτηση της γνώσης. __<span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 12pt;">Ως προς τη γνώση: __ <span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 12pt;"> Μια δεύτερη πρόκληση του δικαιώματος στη γνώση προέρχεται από το ίδιο το περιεχόμενο των πληροφοριών. Όπως είναι γνωστό, κάθε νέα πληροφορία που αποκτά το άτομο δεν εγγράφεται με τυχαίο τρόπο σο νου. Αναζητά συναφείς πληροφορίες τις οποίες το άτομο ήδη διαθέτει σε συγκροτημένη δομή (γνωστικά σχήματα) και βάση αυτών ερμηνεύεται και συνδέεται με τις υπόλοιπες γνώσεις του ατόμου. Η γνώση που καθένας διαθέτει αποτελείται από ένα δίκτυο πληροφοριών, συνδεδεμένων μεταξύ τους και ταξινομημένων, το οποίο όμως είναι προσαρμοστικό και ευέλικτο, ώστε να μπορεί συνεχώς να ενσωματώνει νέες γνώσεις. <span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 12pt;"> Όταν οι νέες πληροφορίες είναι ελλιπείς, αναξιόπιστες, ή εσφαλμένες, η ενσωμάτωση τους στο δίκτυο των γνώσεων του ανθρώπου επηρεάζει την εγκυρότητα και εκείνων που ήδη διαθέτει. Αν η φύση της πληροφορίας είναι συστηματικά τέτοια (ελλιπής, αναξιόπιστη, εσφαλμένη), τότε απειλεί ολόκληρη τη γνωσιακή βάση του ανθρώπου και συμβάλει στη δημιουργία μιας παραποιημένης αναπαράστασης της πραγματικότητας. <span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 12pt;"> Η φύση και ο τρόπος διακίνησης των πληροφοριών από τα σύγχρονα ΜΜΕ προκαλούν την πρόχειρη και βιαστική επεξεργασία τους και παγιώνουν μια επιφανειακή προσέγγιση στη μάθηση, η οποία οδηγεί σε ελλιπή και αναξιόπιστη ‘’γνώση’’. Για να προστατευθεί το δικαίωμα των παιδιών στη γνώση θα πρέπει είτε να αλλάξουν τα ΜΜΕ, είτε να εξοπλισθούν καταλλήλως τα παιδιά. Το πρώτο φαίνεται μάλλον αδύνατο εφόσον διάφορες οικονομικές και κοινωνικές παράμετροι τείνουν να προβάλουν αντιστάσεις σε οποιαδήποτε μετατροπή της ποιότητας των Μέσων. Αυτό λοιπόν που απομένει είναι να εξοπλίσει κανείς τα παιδιά (αλλά και τους ενήλικους) ώστε να αντισταθούν. Η αντίσταση βεβαίως δεν είναι η συνολική απόρριψη των ΜΜΕ, αφού είναι πλέον ένα αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας μας, αλλά η κριτική χρήση και η αξιολόγηση των Μέσων και των περιεχομένων τους.
 * __<span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 14pt;">Οι επιπτώσεις __**
 * <span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 12pt;">Την έλλειψη κατανόησης των συμπερασμάτων, στα οποία οδηγούν οι πληροφορίες,
 * <span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 12pt;">Την αποτυχία εξαγωγής (ή απόδοσης) νοήματος από τις πληροφορίες,
 * <span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 12pt;">Την ελλιπή τους ερμηνεία,
 * <span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 12pt;">Μια ουδέτερη στάση απέναντι στις πληροφορίες (που απορρέει από την αδυναμία να ανιχνευθεί η πιθανή προσωπική τους σημασία ή να εντοπισθεί το ελάχιστο προσωπικό ενδιαφέρον.)

[]

<span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 12pt;"> Τα παλιά χρόνια μια είδηση για να διατρέξει μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα χρειάζονταν πολλές μέρες ή και εβδομάδες και επειδή δεν μπορούσε να ελεγχθεί η αυθεντικότητά της πολλές φορές αυτοί που την άκουγαν την αμφισβητούσαν. Με το πέρασμα των χρόνων, τη διάδοση της τυπογραφίας και στη συνέχεια οι ανακαλύψεις του τηλέφωνου, ραδιόφωνου, της τηλεόρασης, του διαδικτύου και των μέσων μεταφοράς (αεροπλάνο, τρένο, αυτοκίνητο) η πληροφορία απέκτησε μια τεράστια δύναμη. Η είδηση πλέον φτάνει σε δευτερόλεπτα παντού στον κόσμο. Επίσης ο πολίτης έχει την δυνατότητα να ελέγξει την αξιοπιστία της και από άλλα κανάλια ενημέρωσης (το ότι έχει την δυνατότητα, βέβαια, δεν σημαίνει ότι το κάνει κιόλας). <span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 12pt;"> Η διαχείριση της γνώσης είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ακρίβεια και ταχύτητα της πληροφορίας. Έτσι η εποχή μας έχει χαρακτηριστεί σαν εποχή της πληροφορίας. Χρειάστηκε να δημιουργηθεί ένας καινούργιος επιστημονικός κλάδος, η Πληροφορική, που προσπαθεί να την αξιολογήσει, να την φιλτράρει και να την ταξινομήσει. <span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 12pt;"> Αυτοί που έχουν αναλάβει να διαδίδουν ή και να σχολιάζουν την πληροφορία μέσα από εφημερίδες, ραδιόφωνο, τηλεόραση, αποκτούν ταυτόχρονα και μεγάλη δύναμη και εξουσία που την ονόμασαν, όχι άδικα, “τέταρτη εξουσία”. Έτσι πολλοί μεγαλοεπιχειρηματίες προκειμένου να μπορούν να ελέγχουν κομμάτι του κράτους και των αποφάσεών του, έγιναν εκδότες εφημερίδας ή απόκτησαν σταθμούς ραδιοφωνικούς ή τηλεόρασης. Μερικοί από αυτούς εξαργυρώνουν τις ευνοϊκές προς την εξουσία αναφορές στα έντυπά τους, με κάποια ανάθεση δημόσιου έργου, κάποιες επιχορηγήσεις, ευνοϊκή ένταξη σε κοινοτικά αναπτυξιακά προγράμματα κλπ. Κάποιοι άλλοι την χρησιμοποίησαν για πολιτική ανέλιξη. <span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 12pt;"> Σήμερα η πληροφόρηση είναι κάτω από τον έλεγχο επιχειρήσεων που χειραγωγούνται από πολλά και σύνθετα συμφέροντα οικονομικά, πολιτικά, γεωγραφικά, φυλετικά, θρησκευτικά. <span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 12pt;"> Επίσης είναι πολλοί οι δημοσιογράφοι που καθημερινά στην τηλεόραση θεωρούν καθήκον τους φανατικά να προπαγανδίζουν και να δικαιολογούν τα αντιλαϊκά μέτρα. Βέβαια αυτή η στάση τους, έχει σχέση με το προσωπικό τους κέρδος. ====<span style="font-family: Tahoma,sans-serif;"> Πρέπει να βρούμε δρόμους αυτόνομης και πολύπλευρης ενημέρωσης και έκφρασης. Μια τέτοια προσπάθεια είναι ο ‘δρόμος της Αριστεράς’, τα ηλεκτρονικά κανάλια ενημέρωσης – όπως το Indymedia Athens – και πολλά blogs. ====
 * __<span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 18pt;">Β.Πληροφόρηση χωρίς σύνορα __**

<span style="font-family: Tahoma,sans-serif; font-size: 12pt;"> http://efhbos.wordpress.com/2010/03/24/dromos_no5/

=__<span style="font-family: 'Tahoma','sans-serif';">Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ή Επιρροής. __=

//<span style="font-family: 'Tahoma','sans-serif'; font-size: 16px;">«Όσοι έχουν πρόσβαση στα ΜΜΕ σκοπό έχουν να σχεδιάσουν, να διαδώσουν και να δημιουργήσουν ένα σύστημα δογμάτων και πεποιθήσεων, τα οποία θα υπονομεύσουν την ανεξάρτητη σκέψη και θα εμποδίσουν την κατανόηση και ανάλυση των διεθνών καταστάσεων και των συνεπειών τους». //<span style="font-family: 'Tahoma','sans-serif'; font-size: 16px;">Είναι φανερό πως πλέον στόχος των μέσων δεν είναι να ενημερώσουν, αλλά να παραπληροφορήσουν. Σκοπός τους είναι να εγχαραχθεί στην ατομική και κοινωνική συνείδηση του ατόμου, μια μονόπλευρη πραγματικότητα που θα διευκολύνει και θα εξυπηρετεί κάποιους παράγοντες.

<span style="font-family: 'Tahoma','sans-serif';">Για να δημιουργηθεί ένα μαζικό επικοινωνιακό μέσο πρέπει να υπάρχει η κατάλληλη οικονομική υποστήριξη. Γι’ αυτό το λόγο μόνο οι οικονομικά ισχυροί κατορθώνουν κάτι ανάλογο. Το αποτέλεσμα όμως είναι πως τα μέσα καταλήγουν σε διαφημιστικά μέσα αφού συνεχώς προβάλουν τις οικονομικές δραστηριότητες τους και όχι σε μέσα, τα οποία έχουν ως τελικό στόχο την πληροφόρηση. <span style="font-family: 'Tahoma','sans-serif';">Ο κόσμος της διαφήμισης όμως εξαρτάται από μία βασική αναγκαιότητα: την προσέλκυση του αγοραστικού-καταναλωτικού κοινού, γεγονός που έχει άμεση και καθοριστική επίδραση στο ζήτημα της πληροφόρησης.

<span style="font-family: 'Tahoma','sans-serif';">Η πληροφόρηση της κοινής γνώμης δεν εντάσσεται στις επιδιώξεις των ΜΜΕ. Η παροχή της προσφερόμενης πληροφόρησης προσδιορίζεται αυστηρά από την έννοια του κέρδους και της <span style="color: #000000; font-family: 'Tahoma','sans-serif';">απόκτησης του αναγκαίου κοινωνικού γοήτρου για την επίτευξη του μεγαλύτερου δυνατού κέρδους. Πλέον η μονοπώληση της πληροφόρησης από τα ΜΜΕ έχει γίνει συχνό φαινόμενο. Ουσιαστικά παρουσιάζεται μια πραγματικότητα κατασκευασμένη σύμφωνα με τις ανάγκες της παγκόσμιας οικονομίας. Η πραγματική αλήθεια δεν έρχεται στην επιφάνεια στο ποσοστό που απαιτείται και στη θέση της διαμορφώνεται και παρουσιάζεται μια ψευδής και εντυπωσιακή εικονική πραγματικότητα. Είναι φανερό πως η τεχνητή πραγματικότητα δεν έχει όριο στον τρόπο προβολής της. Οι ειδήσεις, οι διαφημίσεις, οι τηλεοπτικές εκπομπές, το ραδιόφωνο, οι ενημερωτικές συζητήσεις κ.α. ,στο μεγαλύτερο ποσοστό τους, βασίζονται στον εντυπωσιασμό, στην απόκρυψη της αλήθειας αλλά και στην ανάδειξη των απόψεων που ευνοούν την ισχυροποίηση του συστήματος της ιδιωτικής οικονομίας.

<span style="color: #000000; font-family: 'Tahoma','sans-serif';">Η πολιτιστική παραγωγή των ΜΜΕ αλλοιώνει τον πολιτισμό της κάθε περιοχής. Επεμβαίνουν στον τρόπο ζωής των ανθρώπων, στα έθιμά τους, αλλά και στα πολιτιστικά δημιουργήματά τους, με αποτέλεσμα να κατασκευάζουν μια βολική πολιτιστική πραγματικότητα που έχει ως στόχο να κατευθύνει και να παρασύρει τους ανθρώπους στον υπερκαταναλωτισμό και στην αποπολιτικοποίηση. Παρατηρείται λοιπόν ότι τα ΜΜΕ συμβάλουν στη διαμόρφωση της συμπεριφοράς και της προσωπικότητας του ατόμου. Συμπερασματικά, φαίνεται πως τα ΜΜΕ παίζουν ακριβώς τον αντίθετο ρόλο από εκείνον ενός συστήματος πληροφόρησης που δε θα εξυπηρετούσε το ατομικό, αλλά το γενικό συμφέρον.

<span style="color: #000000; font-family: 'Tahoma','sans-serif';">Είναι φανερό πως στις εθισμένες από την παραπληροφόρηση, την πολιτιστική αλλοτρίωση, την εικονική πραγματικότητα κοινωνίες, παρατηρείται η συνεχής προβολή ενός ανύπαρκτου και ψεύτικου κόσμου όπου αποθεώνεται η οικονομική και κοινωνική κυριαρχία των ισχυρών, ο υπερκαταναλωτισμός, αλλά και η ανάπτυξη της παγκοσμιοποίησης με αποτέλεσμα να απειλείται η διατήρηση των βασικών διαχρονικών αρχών και αξιών. Συνεπώς ο νέος κόσμος της πληροφόρησης για να αποφύγει τον καταναγκασμό της αποδοχής μιας εικονικής πραγματικότητας αλλά και την υπονόμευση της ανεξάρτητης σκέψης πρέπει να επιβάλει τις δικές του αξίες. Τα ΜΜΕ είναι ο το ιδανικότερο μέσο που έχει την ικανότητα της καθυπόταξης των ατόμων και των κοινωνιών στο νέο είδος τυραννίας. Κατά συνέπεια η προπαγάνδα τους στοχεύει στην απομάκρυνση του κοινού από τη λήψη αποφάσεων για την ίδια τους τη μοίρα.

<span style="font-family: 'Tahoma','sans-serif'; font-size: 16px;">Η «παγκοσμιοποίηση του χειρότερου» αποτελεί την αναφορά και τη θέση των πολυεθνικών και εθνικών ΜΜΕ. Αν η εναλλακτική και συμμετοχική πληροφόρηση είναι ο θεωρητικά και δυνητικά αντίπαλος πόλος είναι μία πιθανότητα που αρχικά χρειάζεται να δοκιμαστεί, κατά δεύτερο λόγο να καταφέρει να επιβιώσει στο διαμορφωμένο σήμερα αρνητικό περιβάλλον και στη συνέχεια να αποδείξει τη διαφορετικότητα της, τη δημοκρατικότητα της και κυρίως τη χρησιμότητα της. Σε κάθε περίπτωση όμως η χρήση διαφορετικών οδών και μέσων πληροφόρησης και κυρίως η πνευματική αυτοκαλλιέργεια και η πολλαπλή εμβάθυνση της γνώσης από το άτομο και τις εθελούσιες συλλογικότητες είναι ο πιο αποτελεσματικός, σήμερα, τρόπος σύλληψης των διεθνών και εθνικών γεγονότων και η «ασπίδα» του ταυτόχρονα πάνω στην οποία η προπαγάνδα της κυρίαρχης πληροφόρησης συναντά ένα αρκετά ικανό εμπόδιο που την αποτρέπει να εισχωρήσει, να επηρεάσει και να κατευθύνει τη συνείδηση του.

[]